×

Ostrzeżenie

JFolder::pliki: Ścieżka nie jest folderem. Ścieżka: /home/ugbialopole/ftp/images/zabytki2
×

Uwaga

There was a problem rendering your image gallery. Please make sure that the folder you are using in the Simple Image Gallery plugin tags exists and contains valid image files. The plugin could not locate the folder: images/zabytki2
Drukuj

Najokazalszym zabytkiem, jaki można obejrzeć zwiedzając gminę Białopole, jest pałac myśliwski w Maziarni Strzeleckiej. Pochodzi z początków XX wieku. Na uwagę zasługuje jego wnętrze. Usytuowano tam salę balową o wysokości dwu kondygnacji z dębowym kominkiem. Sala sklepiona jest kasetonowym stropem. Ściany zdobią trofea łowieckie (poroża , ptaki , medalion dzika i łosia ). Na fasadzie obiektu znajduje się herb „Jelita” oznaka rodowa Zamoyskich – dawnych właścicieli pałacu. W czerwonym polu herbu widnieją dwie skrzyżowane złote kopie, na nich trzecia kopia, zaś w klejnocie herbu umieszczono pół wspiętego kozła z czarnymi rogami. Obecnie pałacyk należy do Nadleśnictwa Strzelce.

Kolejnym godnym uwagi zabytkiem jest kościół parafialny w Buśnie. Obiekt wzniesiony w 1795 r. jako część zespołu cerkwi greko-katolickiej pod wezwaniem Zaśnięcia NMP, w roku 1875 przemianowano na cerkiew prawosławną. Od roku 1919 sakralna budowla stała się własnością kościoła katolickiego. Świątynia początkowo posiadała kopuły cerkiewne, które zburzono i dobudowano dwie wieże. Cechy stylowe oraz wyposażenie wnętrza świątyni wskazują na barok. W ołtarzu głównym z roku 1888 umieszczony jest obraz przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny namalowany w 1921 roku. Po obu stronach nawy znajdują się ołtarze: prawy poświęcony jest Matce Boskiej, lewy - św. Franciszkowi z Asyżu. Uwagę wiernych i wszystkich odwiedzających kościół przyciąga chór wyposażony w rokokowe organy z początku XIX w.

W Kurmanowie można podziwiać dawną kaplicę dworską wybudowaną w 1790 roku. Jej fundatorem był Michał Wydżga. Powstała najprawdopodobniej na miejscu pustelni. Pierwotnie była klasycystyczną budowlą wzniesioną na planie krzyża greckiego, z wydłużoną nawą frontową. W roku 1831 kaplicę przekształcono w cerkiew greko –katolicką po przebudowie części frontowej i dobudowaniu bocznych kaplic i kopuły. Od roku 1875, po likwidacji greko – katolickiej diecezji chełmskiej, kaplica została przejęta przez wyznawców prawosławia. Charakterystyczna dla cerkwi kopuła zniknęła w 1918 roku, kiedy budynek poddano remontowi niezbędnemu dla usunięcia skutków działań wojennych, a następnie, dzięki staraniom Tomasza Wydżgi, świątynię oddano katolikom. Po wojnie w budynku mieściła się szkoła podstawowa, a od niedawna stanowi on własność prywatną.

Dwór w Raciborowicach stanowił część folwarku rodziny Wydżgów. Zbudowano go na pocz. II poł. XIX w. i stanowi on dziś najlepiej zachowaną grupę obiektów zabytkowych na terenie gminy Białopole. Znajdował się tam parterowy mieszkalny budynek z cegły, wzniesiony na planie prostokąta, były także „dwunastki”, „ósmaki” i „czworaki” (domy dla dwunastu, ośmiu i czterech rodzin służby). Kolejny właściciel dworu - Władysław Kastory, przebudował budynek: dobudował boczne oficyny i połączył je z budowlą centralną, nadając obiektowi kształt litery „L”. Dwór otaczał rozległy park i ogród, którego bardzo skromne pozostałości nie pomagają wyobraźni odtworzyć jego dawny wygląd.

Dworek w Strzelcach jest obiektem pozostałym z przebudowanego wielokrotnie dworu, którego ostatnim właścicielem była hrubieszowska rodzina Du Chateau. Jego obecny kształt w niewielkim stopniu przypomina wygląd z czasów świetności. Tu, podobnie jak w Kurmanowie, mieściła się szkoła podstawowa.

W samym Białopolu znajdują się trzy interesujące ze względów historycznych obiekty: zwracający uwagę charakterystycznie zdobioną elewacją budynek, w którym kiedyś mieściły się kuźnia i stolarnia z 1892 roku (na co wskazuje data umieszczona na bocznej elewacji), będący obiektem mieszkalnym, stanowiąca dobrze zachowany przykład architektury przemysłowej cegielnia z klinkiernią z około 1900 roku, z typowym kominem i pozostałościami towarzyszącej zabudowy mieszkalnej dla pracowników oraz budynek młyna elektrycznego z 1924 r.

Historyczną pozostałością zasługującą na uwagę i pamięć są coraz mniej liczne kapliczki i krzyże przydrożne – świadectwo religijnej strony życia duchowego mieszkańców gminy. Okazała kapliczka znajduje się w centrum Białopola. Przedstawia figurę Matki Boskiej z Dzieciątkiem i pochodzi z lat 20 – tych XX wieku. Jeszcze jedna białopolska kapliczka została, jak poprzednia, wymurowana w pobliżu skrzyżowania drogi „dubieneckiej” z drogą do Kicina, natomiast na końcu prostego odcinka „kicińskiego” traktu, przy samym jego zakręcie, stoi kapliczka z półkolistym zadaszeniem, a inna murowana, pochodząca z lat 30 – tych XX wieku, zajmuje centralne miejsce placu przed sklepem w Buśnie.

Drewniane kapliczki zachowały się w Raciborowicach i w Buśnie. Pierwsza znajduje się przy przystanku autobusowym, druga – przy drodze za cmentarzem w Buśnie, prowadzącej do miejscowości Putnowice. Ten ciekawy, dość zaniedbany obecnie obiekt, mieścił w „domkowym” wnętrzu figurę św. Jana Nepomucena i jak chce tradycja związana z osobą tego świętego, umiejscowiono go nad wodą – dopływem Wełnianki. W kapliczce z Raciborowic znajduje się obraz Zwiastowania oraz rzeźby ludowe: Matki Boskiej, Dzieciątka Jezus i św. Jana Nepomucena, patrona szczerej spowiedzi, dobrej sławy, tonących, ratowników oraz mostów. Jeszcze jedna drewniana kapliczka, z 1850 roku, znajduje się w Busieńcu.

Żeliwny krzyż z epitafium upamiętniającym tragedię sprzed lat znajduje się przy boisku sportowym w Białopolu. Podobny, z czterostopniowym cokołem, jest w Grobelkach. Star drewniany krzyż można zobaczyć przy przystanku w Grobelkach, przy drodze do pod lasem w Teremcu, przy zakręcie drogi z Raciborowic do Srzelec. Jest jeszcze krzyż kamienny niewiadomego pochodzenia ustawiony na polu w Strzelcach.